Category Archives: Προκηρύξεις

Προκηρύξεις

Κείμενο – Κάλεσμα σε ανοιχτή συζήτηση με θέμα: Η αυτοοργάνωση στους χώρους δουλειάς, οι εργατικοί αγώνες και οι συλλογικές μας απαντήσεις.

ΘΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΒΡΑΚΑ…

Πάγωμα μισθών και συντάξεων, κατάργηση δώρων και δικαιωμάτων, περικοπές κοινωνικών δαπανών, απελευθέρωση των απολύσεων, πριμοδότηση των ελαστικών μορφών εργασίας, αποδιάρθρωση ασφαλιστικών δικαιωμάτων, ένσημα ούτε για πλάκα, αύξηση της ανεργίας, συνολική υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης και εντατικοποίηση της εργασίας μας. «Όλα τα’χε η Μαριωρή, ο φερετζές της έλειπε» αν θέλουμε να αυτοσαρκαστούμε κιόλας. Όμως, τα πράγματα σοβαρεύουν επικίνδυνα. Όλα όσα «εκτάκτως και αναγκαία» εφαρμόζονται για να σωθεί η εθνική οικονομία και τα ταμεία της, ξέρουμε πολύ καλά ότι ήρθαν για να μείνουν και να κάτσουν πάνω στις πλάτες μας. Είναι πασιφανές ότι ο δρόμος για την «έξοδο από την κρίση» που ετοιμάζουν ούτε «εθνικός αγών» είναι ούτε φιλανθρωπία. Αυτό που εδώ και καιρό ονομάζουν οικονομική κρίση, δεν είναι τίποτα άλλο από μια τεράστια αφορμή γι’αυτούς που κέρδιζαν πάνω στον ιδρώτα μας να συνεχίζουν να κερδοφορούν ακόμα πιο εντατικά. Ας μη γελιόμαστε! Ήδη εφοπλιστές, βιομήχανοι, τραπεζίτες, μικρά και μεγάλα αφεντικά τρίβουν τα χέρια τους για το τεράστιο πλιάτσικο που ετοιμάζουν πάνω στα δικαιώματα μας, τους μισθούς μας και τις ζωές μας συνολικότερα. Πλάι τους οι βουλευτές, οι υπουργοί, οι δημοσιογράφοι, οι τεχνοκράτες και οι διανοούμενοι της δεκάρας παίρνουν το σοβαροφανές ύφος τους απαιτώντας συναίνεση και (ανθρωπο)θυσίες για το καλό «όλων»!

Και μιας και χρησιμοποιούμε το εμείς, το χαμένο πρώτο πληθυντικό σ’αυτήν την κοινωνία, τι γίνεται με εμάς; Και ποιοι είμαστε εμείς; Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες που δουλεύουμε για να πληρώσουμε νοίκια, ψώνια, φροντιστήρια, άντε και κανά δάνειο. Οι άνεργοι και οι άνεργες που περιμένουμε στις ουρές του ΟΑΕΔ, ψάχνουμε στις αγγελίες και έχουμε πιάσει έναν-έναν τους γνωστούς μας αναζητώντας καμιά δουλειά. Οι επισφαλείς εργαζόμενοι-ες σε supermarket, πολυκαταστήματα και άλλους ναούς των εμπορευμάτων με σπαστά ωράρια, χωρίς ένσημα, με πετσοκομμένους μισθούς αναζητώντας συχνά για δεύτερη δουλειά. Οι συνταξιούχοι που παίρνουμε ψίχουλα από το «γενναιόδωρο κράτος» παρά τις πολύχρονες εισφορές μας στα ασφαλιστικά ταμεία και ζούμε εδώ και χρόνια κάτω από τα όρια της φτώχειας. Οι μαθητές και οι μαθήτριες που πλέον το πανεπιστήμιο δεν μας φαντάζει και τόσο προσιτό είτε γιατί το σχολείο είναι ένα τεράστιο εξεταστικό κέντρο που θα μας πετάξει έξω είτε γιατί έχουμε τρομάξει και ψάχνουμε από τώρα να χωθούμε σε μια δουλειά. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που έχουμε καταλάβει προ πολλού ότι το πτυχίο είναι ότι και οι αφίσες στο δωμάτιο μας ενώ αργά ή γρήγορα θα αναγκαστούμε να δουλεύουμε για ψίχουλα ή να «μαθητεύουμε» αμισθί για καμιά τριετία μέχρι να δούμε τον πρώτο μας μισθό. Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που εδώ και 20 χρόνια έχουμε σηκώσει στις πλάτες μας το «ελληνικό αναπτυξιακό θαύμα» και το πληρώνουμε με κοινωνικό αποκλεισμό, στυγνή εκμετάλλευση, μηδαμινά εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα και πολύ αίμα.

ΌΛΟΙ ΕΜΕΙΣ που έχουμε αντιληφθεί ότι στην καπιταλιστική κοινωνία οι ζωές μας είναι εμπορεύσιμες και η αξία τους μετριέται με χρηματικό αντίτιμο, χάνουν την προσωπικότητα τους και γίνονται μονάδες.

ΌΛΟΙ ΕΜΕΙΣ που «κοστολογούμαστε όσο παράγουμε και αξίζουμε όσο καταναλώνουμε».

ΌΛΟΙ ΕΜΕΙΣ που νιώθουμε προ πολλού αναλώσιμοι και ευάλωτοι απέναντι στις ορέξεις των εργοδοτών μας και αναγκαζόμαστε να κάνουμε 1002 σκατοδουλειές κάτω από άθλιες συνθήκες υπό τον φόβο της απόλυσης. ΌΛΟΙ ΕΜΕΙΣ που διακρίνουμε την ένταση του ατομικισμού και της απάθειας, την εσωτερίκευση του φόβου και την έλλειψη αλληλεγγύης στους χώρους που εργαζόμαστε, κινούμαστε, συχνάζουμε και δραστηριοποιούμαστε.

ΌΛΟΙ ΕΜΕΙΣ, τι κάνουμε;

Continue reading Κείμενο – Κάλεσμα σε ανοιχτή συζήτηση με θέμα: Η αυτοοργάνωση στους χώρους δουλειάς, οι εργατικοί αγώνες και οι συλλογικές μας απαντήσεις.

Κείμενο – Κάλεσμα για την απεργία της Πέμπτης 20 Μαΐου.

Αν ξυπνήσεις μονομιάς, θά ’ρθει ανάποδα ο ντουνιάς…

και το αποδείξαμε στην διαδήλωση της 5ης Μάη. Εμείς,οι 200.000 απεργοί-διαδηλωτές και διαδηλώτριες που κατακλύσαμε τους δρόμους της Αθήνας σχηματίζοντας ένα ποτάμι οργής και αποφασιστικότητας. Συνταξιούχοι και άνεργοι, επισφαλείς εργαζόμενοι και φοιτητές, εργαζόμενοι σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, μαθητές και μετανάστες που εκφράσαμε την αντίθεσή μας στα σχέδια κοινωνικής λεηλασίας που μηχανορραφούν οι 300 μέσα στο κτίριο του κοινοβουλίου. Οι φωνές μας ενώθηκαν κάτω απ’ το σύνθημα «να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» και οι γροθιές μας στον αέρα συμβόλιζαν την βουβή αγανάκτηση που γίνεται συλλογικός αγώνας για αξιοπρέπεια. Και ενώ εμείς διαδηλώναμε στους δρόμους, κάποιοι λίγοι (300 μόλις), κλειδαμπαρωμένοι μέσα στη Βουλή και πλήρως απόνομιμοποιημένοι από την κοινωνία, ψήφιζαν πρόθυμα τα τρομοκρατικά σχέδια του Δ.Ν.Τ, της Ε.Κ.Τ και των ντόπιων αφεντικών επικυρώνοντας τον οδοστρωτήρα των αντικοινωνικών μέτρων που περνά πάνω από τα δικαιώματά μας, τις ελευθερίες μας και τις ζωές μας συνολικότερα.

Η μαχητικότητα και η μαζικότητα των διαδηλώσεων στην Αθήνα τρόμαξε όσο ποτέ άλλοτε τους πολιτικούς και οικονομικούς ιθύνοντες της μίζερης καθημερινότητάς μας. Όμως, η αυτοπεποίθηση των αγωνιζομένων έπρεπε να κατευναστεί και να περιοριστεί. Έτσι, με αφορμή το τραγικό γεγονός του θανάτου της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου, της Παρασκευής Ζούλια και του Επαμεινώνδα Τσακάλη, εργαζομένων σε υποκατάστημα της Marfin Bank, το κράτος και οι μηχανισμοί αναπαραγωγής του ψεύδους και της σύγχυσης (Μ.Μ.Ε) εξαπολύουν μια χυδαία προπαγάνδα ενάντια στο πλήθος των αγωνιζομένων που κατέβηκαν στους δρόμους διεκδικώντας την ζωή και την αξιοπρέπειά τους. Ταυτόχρονα, οι δυνάμεις καταστολής με εντολές του προϊστάμενού τους, υπ.ΠΡΟΠΟ Μ.Χρυσοχοϊδη, κηρύττουν στρατιωτικό νόμο απαγορεύοντας τις συναθροίσεις και τις διαδηλώσεις σε δημόσιους χώρους ενώ προσαγάγουν μαζικά πολίτες από πλατείες και κυνηγούν διαδηλωτές σ’όλη την Αθήνα. Στόχευαν και στοχεύουν στην τρομοκράτηση και τον στιγματισμό όσων τολμούν να σηκώσουν το κεφάλι ενάντια στις πολιτικές της καταλήστευσης μας και της αυταρχικότητας που διαχρονικά εφαρμόζει το ελληνικό κράτος και τώρα επαναπροωθεί πιο εντατικά υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ξέρουμε πολύ καλά ότι με τα «έκτακτα μέτρα» τους οργανώνουν την επίθεση ενάντια στις ζωές μας. Αρπάζοντας τους ήδη πετσοκομμένους μισθούς μας, συμπιέζοντας προς τα κάτω τον κατώτατο μισθό, απελευθερώνοντας τις απολύσεις και καταργώντας αποζημιώσεις και συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ονειρεύονται στρατιές ανέργων και υποτιμημένων εργατών που θα κινούν την καπιταλιστική μηχανή χωρίς κόστος, δικαιώματα και απαιτήσεις. Και το ξεζούμισμα μόλις ξεκίνησε! Τα «έκτακτα μέτρα» ήρθαν για να μείνουν και αν δεν σπάσουμε εγκαίρως τον τσαμπουκά των αφεντικών θα περάσουν πάνω από τα πτώματά μας. 

Τώρα στο στόχαστρό τους βάζουν το ασφαλιστικό. Πίσω από την «εξυγίανση» και το «συμμάζεμα» του ασφαλιστικού, κρύβουν το οργανωμένο σχέδιο διάλυσης των ασφαλιστικών ταμείων και ευρύτερα του θεσμού της κοινωνικής ασφάλισης. Κλέβουν συντάξεις, εξαφανίζουν τις ήδη χαμηλές συντάξεις, καταργούν πλήθος επιδομάτων και τα βαρέα ένσημα, εκτοξεύουν τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης μέχρι την ηλικία που θα μπορούμε να στεκόμαστε όρθιοι ενώ καταργούν την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ως ένα από τους βασικούς πυλώνες της ασφάλισης σπρώχνοντάς μας στην ιδιωτική ασφάλιση. Εν ολίγοις, βάζουν χέρι σε «ζεστό χρήμα»: στις διαχρονικές εισφορές εκατομμυρίων εργαζομένων για δεκάδες χρόνια στα ασφαλιστικά ταμεία ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να πείσουν τις νέες γενιές ότι μπορούν να ζήσουν και χωρίς ένσημα, επιδόματα, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και σύνταξη!

Όχι μόνο μας ληστεύουν και θέλουν να μας ξεζουμίσουν αλλά θέλουν να πείσουν τον καθένα μας ότι είμαστε μόνοι, αναλώσιμοι και αδύναμοι. Ήρθε η ώρα να μετατρέψουμε την οργή μας σε συνείδηση και την ατομική μας αμφισβήτηση σε συλλογική αντίσταση.

Continue reading Κείμενο – Κάλεσμα για την απεργία της Πέμπτης 20 Μαΐου.

Κείμενο – Κάλεσμα για την απεργία της Τετάρτης 5 Μαΐου.

Αν ξυπνήσεις μονομιάς, θά ’ρθει ανάποδα ο ντουνιάς…

Αν το φάντασμα της οικονομικής κρίσης πλανιόταν τόσο καιρό πάνω από τα κεφάλια μας, τώρα η σκιά του έρχεται να μας πλακώσει. Εδώ και μήνες κρύβονταν πίσω από αριθμούς και δείκτες: spreads, ομολογιακά δάνεια… Τώρα τα σχέδιά τους είναι ξεκάθαρα. Με πρόσχημα την κρίση της κερδοφορίας τους, οργανώνουν νέα επίθεση στις ζωές μας. Διεθνείς (Ε.Ε και ΔΝΤ) και εγχώριοι (κυβέρνηση, τραπεζίτες, εφοπλιστές και άλλα παράσιτα) τρομοκράτες συνεργάζονται για την καταλήστευσή μας. Αρπάζουν τους ήδη πετσοκομμένους μισθούς μας, συμπιέζουν προς τα κάτω τον κατώτατο μισθό. Απελευθερώνουν απολύσεις και καταργούν αποζημιώσεις. Κλέβουν συντάξεις, ανεβάζουν συνταξιοδοτικά όρια. Καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και προωθούν ελαστικές επισφαλείς και κακοπληρωμένες βρωμοδουλειές. Ονειρεύονται στρατιές ανέργων και υποτιμημένων εργατών που θα κινούν την καπιταλιστική μηχανή χωρίς κόστος, δικαιώματα και απαιτήσεις. Και το ξεζούμισμα μόλις ξεκίνησε! Τα «έκτακτα μέτρα» ήρθαν για να μείνουν και αν δεν σπάσουμε εγκαίρως τον τσαμπουκά των αφεντικών θα περάσουν πάνω από τα πτώματά μας. Αν ισχύει μια για τον λαό, ισχύει χίλιες για τους καπιταληστές: «τρώγοντας έρχεται η όρεξη!». Λεηλατούν τον δημόσιο υπάλληλο,  πετάνε στον δρόμο τον ιδιωτικό. Αν περάσουν πάνω από τους ξένους εργάτες, θα περάσουν και πάνω από τους ντόπιους. Το «διαίρει και βασίλευε» στις τάξεις των εκμεταλλευόμενων πάντα ήταν το όπλο των κυρίαρχων.

Μαζί με τις τρομοκρατικές τους βολές ενάντια στην κοινωνική πλειοψηφία, διαχέουν το ψέμα και τον φόβο. Από τη μια, μιλάνε για «δημόσιο χρέος» και «δημοσιονομικό νοικοκύρεμα» λες και ξεχνάμε τα 29 δις που χάρισαν πέρυσι στους τραπεζίτες ή το διαχρονικό τζογάρισμα των ασφαλιστικών ΜΑΣ εισφορών στο Χρηματιστήριό ΤΟΥΣ. Επειδή όμως η απόσπαση της πολυπόθητης κοινωνικής συναίνεσης προσκρούει σε εμπόδια, δεν φτάνει το καρότο. Ρίχνουν στο παιχνίδι και το μαστίγιο. Χιλιάδες ένστολοι κατακλύζουν τις γειτονιές μας, χτυπούν διαδηλώσεις και απεργιακές κινητοποιήσεις, ενώ στιγματίζουν και προφυλακίζουν αγωνιζόμενους. Ο φόβος πρέπει να κυριαρχήσει στην κοινωνία και η αντίσταση να φαντάζει αδύνατη. Θέλουν να με πείσουν ότι είμαι μόνος και αδύναμος.

Ήρθε η ώρα να μετατρέψω την οργή σε συνείδηση και την ατομική μου αμφισβήτηση σε συλλογική αντίσταση.

Continue reading Κείμενο – Κάλεσμα για την απεργία της Τετάρτης 5 Μαΐου.

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ ΛΕΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ

ΛΕΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Το μάθατε; Τα spreads ανεβαίνουν, τα hedge funds επίσης, τα επιτόκια ανεβοκατεβαίνουν και οι δείκτες της οικονομίας τρελάθηκαν!

Μια εκστρατεία κοινωνικής τρομοκράτησης έχει εξαπολυθεί τους τελευταίους μήνες από τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης βομβαρδίζοντάς μας με στοιχεία, νούμερα και δείκτες τα οποία μας αναπαριστούν τους ρυθμούς έντασης και τις συνέπειες της περιβόητης οικονομικής κρίσης. «Πτώχευση», «ελλείμματα» και «χρέη» επιστρατεύονται ώστε να μας παραπλανήσουν και να μας στήσουν στον τοίχο λες και εμείς είμαστε υπεύθυνοι γι’ αυτά. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλα γύρω μας είναι υπολογισμοί κερδών και ζημιών, σταθεροποίηση δεικτών και δημοσιονομικά ισοζύγια.

Παράλληλα, έρχονται να προστεθούν τα πολεμικά ανακοινωθέντα του πρωθυπουργού που κραυγάζει ότι «έχουμε πόλεμο!». Και ενώ ψάχνεις να δεις από πού θα σου’ρθει γρήγορα αντιλαμβάνεσαι ότι τον πόλεμο τον έχουν κηρύξει εδώ και καιρό και ο στόχος είσαι εσύ ο ίδιος. Περικοπές επιδομάτων και δώρων, πάγωμα μισθών, μαζικές απολύσεις, ελαστικοποίηση των συνθηκών εργασίας, επιπλέον φόροι, αποδόμηση της κοινωνικής ασφάλισης, χαράτσια στους λογαριασμούς των «κοινωφελών επιχειρήσεων» (ΔΕΗ,ΟΤΕ κ.α) και άλλα όπλα μαζικής εξόντωσης χρησιμοποιούνται ώστε να μας σπρώξουν ακόμα πιο κάτω. Επιτίθενται στον μισθό μας, στα δικαιώματά μας, στις ελευθερίες μας, στο σύνολο της ζωής μας. Και αν το μεγάλο άλλοθι τους είναι η «οικονομική κρίση» πίσω απ’ αυτό κρύβονται η διαιώνιση των κερδών τους και η εντατικότερη εκμετάλλευσή μας.  Και ρίχνουν στο τραπέζι όλα τα χαρτιά τους. Στο πεδίο της «πολεμικής διπλωματίας» μιλούν για πίεση των εθνικών αγορών, για δημοσιονομικό νοικοκύρεμα, για ευρωπαϊκή σύγκλιση, για εθνική ομοψυχία. Και όλα αυτά μεταφράζονται στις δικές μας θυσίες…στον βωμό των δικών τους κερδών!!! Κυνικά ομολογούν ότι «εμείς καρπωθήκαμε τα πάντα, εσείς θα πληρώσετε το λογαριασμό».

Από την άλλη, μοιράζουν απλόχερα τον φόβο. Χτυπούν διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις, προφυλακίζουν ανθρώπους με κατασκευασμένα στοιχεία, πυροβολούν και καταδιώκουν μέσα στις γειτονιές μας ενώ δυνάμεις κατοχής στρατοπεδεύουν σ’ όλη την μητρόπολη για την αντιμετώπιση ενδεχόμενων κοινωνικών αντιδράσεων. Θέλουν να μας κρατήσουν μόνους και φοβισμένους, κλεισμένους στα διαμερίσματά μας να μετράμε αποδείξεις και λογαριασμούς αναζητώντας τρόπους να…επιβιώσουμε.

Μήπως όμως έχουμε ήδη καθυστερήσει; Ως πότε θα υπομένουμε καρτερικά την λεηλασία μας και θα συναινούμε στην συντριβή μας;   Όσο παραμένουμε σιωπηλοί δεν πρόκειται να σταματήσουν τις καταστροφικές τους πολιτικές. Νέα μέτρα θα παρθούν, το ξεζούμισμά μας θα συνεχιστεί και νέοι «εχθροί» θα εφευρεθούν ώστε να δικαιολογήσουν την επίθεση ενάντια στις ζωές μας.

Ήρθε η ώρα να βάλουμε μπρος το δικό μας «σχέδιο διάσωσης». Να στήσουμε εμπόδια στον οδοστρωτήρα που θέλουν να περάσουν από πάνω μας. Να βγούμε στους δρόμους αναζητώντας συμμάχους σ’ αυτούς που δεν θέλουν να κάνουν θυσίες για τις κυβερνήσεις και δεν έχουν όρεξη να παζαρεύουν τα κεκτημένα τους με τους εργοδότες τους. Να γνωρίσουμε τον διπλανό μας δημιουργώντας σχέσεις αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας ενάντια στην φτώχεια και την ανέχεια. Να οικειοποιηθούμε τους δημόσιους χώρους και να προβάλλουμε τις συλλογικές μας ανάγκες για επικοινωνία και διασκέδαση έξω από τον κόσμο της κατανάλωσης και του εμπορεύματος. Ν’ αποτινάξουμε τον ατομικό μας φόβο μέσα από τα μονοπάτια του συλλογικού αγώνα και της διεκδίκησης προωθώντας την άμεση και αδιαμεσολάβητη συλλογική δράση μακριά από κάθε είδους χειραγωγούς και καλοθελητές.

Και όλα αυτά όχι επειδή ξαφνικά γίναμε φτωχότεροι. Όσο ο καθένας κοιτά απλώς την τσέπη του, αργά ή γρήγορα, θα βουλιάξει παρέα μαζί με τους υπόλοιπους. Πλάι στην ζωή μας πρέπει να υπερασπιστούμε και την συλλογική αξιοπρέπειά μας. Δεν ήρθαμε να παζαρέψουμε για ψίχουλα, ήρθαμε να πάρουμε πίσω όλα όσα μας ανήκουν…τα πάντα! Ούτως ή άλλως, η φτώχεια δεν θέλει καλοπέραση, θέλει ανατροπή.

Συνέλευση κατοίκων Βύρωνα, Παγκρατίου, Καισαριανής

Continue reading ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ ΛΕΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ