Jan 24

Κείμενο Απεργών
Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες.Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας


Συνελεύσεις Αλληλεγγύης και ενημέρωση

http://hungerstrike300.espivblogs.net/

http://allilmap.wordpress.com/

Jan 12

Επιμένουμε!!
Σήμερα πραγματοποιήθηκε άλλη μια μέρα συντονισμένης δράσης για το ζήτημα των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς από πρωτοβουλίες και συνελεύσεις κατοίκων, αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις, πολιτικές συλλογικότητες και πρωτοβουλίες γειτονιών.
Εμείς από πλευράς μας μαζί με συντρόφους-ισσες από την Ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Αγίου Δημητρίου,σήμερα το απόγευμα, επιλέξαμε να κινηθούμε στις τοπικές γραμμές της ΕΘΕΛ (054,203,732) και στο σταθμό του Μετρό Ευαγγελισμός. Αφού βρεθήκαμε, χωριστήκαμε σε 2 ομάδες και επιβιβαστήκαμε στα λεωφορεία μοιράζοντας τις προκηρύξεις μας και συνομιλώντας με τους επιβάτες και τους οδηγούς. Παράλληλα, ένας ή μία από εμάς ανακοίνωνε ανοιχτά το περιεχόμενο της παρέμβασής μας και γνωστοποιούσε στον κόσμο την ακύρωση των…ακυρωτικών μηχανημάτων! Καλούσαμε τους επιβάτες όχι μόνο να μην ακυρώνουν τα εισιτήριά τους αλλά και να αρνούνται συλλογικά τους ελέγχους και τα πρόστιμα διεκδικώντας άμεσα και αλληλέγγυα δωρεάν μεταφορές.
Αποβιβαστήκαμε και κατευθυνθήκαμε στο σταθμό του Ευαγγελισμού. Εκεί τοποθετήσαμε μαύρες σακούλες στα ακυρωτικά μηχανήματα ενώ ταυτόχρονα αποτρέψαμε με την παρουσία μας και την έκδοση εισιτηρίων. Μιλώντας με τον κόσμο τον καλούσαμε να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα των εργαζομένων αλλά και να οικειοποιηθούμε συλλογικά την άρνηση πληρωμών για τις καθημερινές μας μετακινήσεις. Οι αντιδράσεις ήταν εξαιρετικά θερμές ενώ στην γνωστοποίηση των αυξήσεων στα εισιτήρια από 1η Φεβρουαρίου, ο κόσμος φάνηκε να θέλει να αντιδράσει. Η ωριαία παρουσία μας στον σταθμό μας επέτρεψε να δημιουργήσουμε πολλά πηγαδάκια και να μιλήσουμε με πολλούς και πολλές σπάζοντας τον φρενήρη ρυθμό της καθημερινότητας και το αποστειρωμένο περιβάλλον του Μετρό. Και θα το ξανακάνουμε….
Εν όψει της 1ης Φλεβάρη και της ανακοινωμένης αύξησης του αντίτιμου των εισιτηρίων (1,20 και 1,40 ευρώ αντίστοιχα) ελπίζουμε οι χειρονομίες ανυπακοής και αλληλεγγύης να πληθύνουν και να δημιουργήσουν πραγματικά προβλήματα σε όσους επιβάλλουν χαράτσια, κόβουν μισθούς και δικαιώματα και υποτιμούν καθημερινά την ζωή μας.
θα μας βρίσκουν συνέχεια μπροστά τους!

Το κείμενο που μοιράστηκε

Επιβάτες και εργαζόμενοι όλων των ΜΜΜ, ενωθείτε!

Μέσα Μαζικής Μεταφοράς: εμπόρευμα ή κοινωνικό αγαθό;Τα μέσα μαζικής μεταφοράς απαντούν στις στοιχειώδεις ανάγκες μετακίνησης που γεννά ο αστικός τρόπος ζωής. Για μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας η μετακίνηση με τα ΜΜΜ δεν είναι εναλλακτικός, ούτε ο καλύτερος, αλλά ο μοναδικός τρόπος πρόσβασης στην εργασία, στην εκπαίδευση και κάθε λογής διασκορπισμένη δραστηριότητα μέσα και γύρω από τις μητροπόλεις και τα αστικά κέντρα. Η ελεύθερη για όλους -χωρίς αποκλεισμούς- πρόσβαση στα ΜΜΜ (όπως στην υγεία, στην παιδεία και στα πεζοδρόμια που περπατάμε) εξασφαλίζεται μόνο μέσα από την κατοχύρωσή τους ως κοινωνικό αγαθό. Όταν δηλαδή παράγεται, οργανώνεται και προσφέρεται από την ίδια την κοινωνία έξω από τους όρους του κέρδους, της ελεγχόμενης πρόσβασης κα των κοινωνικών αποκλεισμών. Ο κοινωνικός χαρακτήρας των ΜΜΜ εξασφαλίζεται όταν λειτουργούν στον αντίποδα της λογικής της κερδοφορίας, ακόμα και της οικονομικής βιωσιμότητας. Δεν αντιμετωπίζουμε τις συγκοινωνίες και τις μεταφορές ως εμπόρευμα. Για μας, η καθημερινή χρήση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς είναι ένα αδιαπραγμάτευτο κοινωνικό αγαθό.

«Αναδιάρθρωση και Εξυγίανση ΟΑΣΑ»: αναβάθμιση και αναδιοργάνωση ή απαξίωση και ξεπούλημα; Στα μέσα Δεκέμβρη ο Υπουργός εργολαβιών και παραχωρήσεων Ρέππας έστειλε σαφές μήνυμα μιλώντας για «αντιμετώπιση της παθογένειας των αστικών συγκοινωνιών», «περιορισμό του δημοσιονομικού κόστους», «πλεονάζον προσωπικό», «αντιμετώπιση του φαινομένου της εισιτήριο-διαφυγής», «αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας». Με άλλα λόγια, το κράτος εγκαταλείπει διακριτικά και τις μεταφορές (μετά την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια…κρατώντας μόνο την καταστολή!), κόβοντας επιχορηγήσεις, μεταβιβάζοντας ουσιαστικά το κόστος τους σε όσους έχουν περισσότερο ανάγκη. Δηλαδή, το κράτος «αθετεί την υπόσχεσή του» ότι όλα αυτά που μας έκλεβε, τουλάχιστον μέσω των φόρων θα τα επανατοποθετούσε στα λεγόμενα «δημόσια αγαθά και υπηρεσίες». Πλέον, το κράτος δεν χρειάζεται ούτε αυτήν την υπόσχεση. Εν ολίγοις, «εκεί που μας χρωστούσαν, μας παίρνουν και το βόδι». Η αύξηση του εισιτηρίου από την 1η Φεβρουαρίου κατά 20% και 40% αντίστοιχα, η εντατικοποίηση των ελέγχων, οι μειώσεις προσωπικού και δρομολογίων, η κατάργηση γραμμών, το ξεπούλημα της δημόσιας γης για κάθε είδους εμπορική εκμετάλλευση, αποδεικνύουν ότι όταν μιλάνε για «γενικότερη παθογένεια» των αστικών συγκοινωνιών εννοούν τον κοινωνικό τους χαρακτήρα. Μετά την συνειδητή υποτίμηση και υποβάθμιση των Αστικών Συγκοινωνιών (όπως και όλες τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας) ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση και το ξεπούλημα σε ιδιώτες, επιχειρηματίες και άλλα παράσιτα είναι πλεόν ανοιχτός. Όποιος έχει λεφτά θα ζήσει. Οι υπόλοιποι….;

Αύξηση εισιτηρίων και αυτομείωση: Συναίνεση ή ανυπακοή; Σε μια ιστορική συγκυρία όπου η επίθεση όσων μας κυβερνούν είναι τόσο αβυσσαλέα, που καταπατά όχι απλά τα όρια της νομιμότητας, αλλά και αυτά της απλής κοινής λογικής, όπου η συνδικαλιστική δράση και η δυναμική διεκδίκηση των εργατικών δικαιωμάτων εξισώνεται με τρομοκρατική ενέργεια και διώκεται με τον (αναβαθμισμένο πλέον) τρομονόμο(!), όπου η μία απεργία μετά την άλλη κηρύσσονται παράνομες και καταχρηστικές καταλύοντας στην πράξη και το πιο ισχυρό «νόμιμο» μέσο αγώνα των εργατών, με ποια λογική θα μείνουμε πιστοί σε μια νομιμότητα την οποία καταπατούν παράφορα οι ίδιοι μηχανισμοί που μας την έχουν επιβάλλει; Με ποια λογική θα αφήσουμε τον εχθρό μας να ορίσει τα μέσα με τα οποία θα αγωνιστούμε; Το σαμποτάζ και η πολιτική ανυπακοή είναι από τα σημαντικότερα μέσα αγώνα που έχουν κατοχυρώσει οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι και δεν θα έπρεπε να τα εγκαταλείπουμε τόσο εύκολα και αβίαστα στα πλαίσια μιας θολής έννοιας «νομιμότητας». Προτείνουμε συλλογική ανυπακοή απέναντι στην αύξηση του εισιτηρίου, αρνούμενοι να πληρώσουμε για τις καθημερινές μας μετακινήσεις ή παραδίδοντας το ακυρωμένο εισιτήριο μας στον επόμενο επιβάτη. Όσοι από τους ελεγκτές επιμένουν να διαχωρίζουν τους επιβάτες σε επιθυμητούς και μη επιθυμητούς, σε νόμιμους και παράνομους, θα μας βρουν απέναντί τους! Αν αντίθετα κατανοούν το δίκαιο του αγώνα αυτού και θέλουν να βρεθούν στο πλευρό αγωνιζόμενων επιβατών, δεν έχουν παρά να κάνουν λευκή απεργία, αρνούμενοι να κόψουν πρόστιμα σε όσους δεν έχουν εισιτήριο.

Τελικά μαζί τα φάγαμε; Μείωση ελλειμμάτων ή δωρεάν μεταφορές για όλους; Γνωστή η μέθοδος της εκάστοτε κυβέρνησης. Αρχικά, μεταμορφώνει τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας σε «ζημιογόνες», αφού εδώ και χρόνια έχει σταματήσει τις χρηματοδοτήσεις που όριζαν τον κοινωνικό τους χαρακτήρα, και τις αναγκάζει να δανείζονται από τράπεζες με δυσβάσταχτα επιτόκια. Μετά ρίχνει απ’ τη μια τα βάρη της κακοδιαχείρισης στους εργαζόμενους μιλώντας για «ημέτερους, τεμπέληδες και υπεράριθμους» θέλοντας να ξεχάσουμε πως οι κομματικοί πάτρωνες χρησιμοποίησαν σε μεγάλο βαθμό τέτοιου είδους επιχειρήσεις και απ’ την άλλη δείχνει τους επιβάτες ως υπεύθυνους για την οικονομική επιβίωση των εργαζόμενων στα ΜΜΜ. Στο τέλος, πετάει κι ένα «όλοι μαζί φάγαμε τα λεφτά» και ότι «πλέον θα μπει τάξη» και ο δρόμος για να πειστεί η κοινωνία έχει ανοίξει. .Η στοχοποίηση των εργαζομένων στα ΜΜΜ ως «προνομιούχων και τεμπέληδων» και των επιβατών που αρνούνται την πληρωμή εισιτηρίου ως «λαθραίων» και «υπαίτιων για τη διόγκωση των ελλειμμάτων», αποπροσανατολίζει την κοινωνική οργή και δημιουργεί πλασματικούς εχθρούς μεταξύ των εκμεταλλευόμενων. Οι αγώνες ενάντια στην απαξίωση και στο ξεπούλημα των ΜΜΜ, δεν αφορούν μόνο τους χρήστες-επιβάτες ή μόνο τους εργαζόμενους. Αντιμετωπίζοντας τα ΜΜΜ ως κοινωνικό αγαθό, απαντάμε στα ψευτοδιλήμματα «αν δεν πληρώνει ο άλλος εισιτήριο, πώς θα ταΐσω εγώ τα παιδιά μου;» και «γιατί να πληρώνω εγώ για τους τζαμπατζήδες;» με κοινούς αγώνες των από κάτω της κοινωνίας, ενάντια στην υποβάθμιση των ΜΜΜ, στην οικονομική επιβάρυνση των χρηστών-επιβατών και στο τσάκισμα των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Πλάι στις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα ΜΜΜ, προβάλλουμε και εμείς τις δικές μας ανάγκες μέσα από τις δικές μας «απεργίες»:

Αρνούμαστε να πληρώσουμε για τις καθημερινές μας μετακινήσεις
Παραδίδουμε το ακυρωμένο εισιτήριό μας στον επόμενο επιβάτη

Στέλνουμε μήνυμα ανυπακοής
απέναντι στην αύξηση του εισιτηρίου από 1η Φεβρουαρίου

Δημιουργούμε σχέσεις αλληλεγγύης
μεταξύ των εκμεταλλευομένων, επιβατών και εργαζομένων.

Αντιμετωπίζουμε συλλογικά και αλληλέγγυα
τους ελέγχους και τα πρόστιμα.
Απαιτούμε συλλογικά και έμπρακτα την κατάργηση τους

Δεν πληρώνουμε ούτε ένα ευρώ παραπάνω.
Ούτως ή άλλως, μας χρωστάνε, δεν τους χρωστάμε!

ΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ
(σαν τα πεζοδρόμια που περπατάμε)

ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΒΥΡΩΝΑ, ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ,ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ

blog: http://syneleysikatoikwnvkp.squat.gr

e-mail: tapitourgeio@gmail.com

css.php